VEDA

        
    
    Whatsapp'ta Paylaþ

Selvi www.ucuzucuzenucuz.comHer ölüm erken her ayrılık zor, sancılı. Her veda kocaman bir parçasını koparıp götürüyor kalanın.

Böylelikle yaşadıkça eksiliyor insan. Kopa kopa tükeniyor.

Yolculuk burada mı gerçekleşiyor yoksa bu gidişle mi başlıyor, bilinmez. Bir son mu, başlangıç mı ölüm? Tartışılır.

Ama gerçek şu ki, her zaman çok acı. Her yaşta, her durumda çok acı.

Gitmek mi zor kalmak mı?

Hep kalan cevaplamak zorunda bunu. Ve kalanın bildiğiyle yetinmekten başka seçenek de yok.

Evet… Kalmak zor. Cevap vermek zorundaysak cevap bu. Gitmenin zorluğu ya da kolaylığı şimdilik bilgimiz dahilinde değil.

Bu zorluk içinde gidenin ardından ağlanır. Herkes başka türlü ağlayabilir. Çoğuna göre ağlayan kendi haline ağlamaktadır. Onsuz ne yapacağına, bundan sonraki hayatına ağlamaktadır.

Ama gidenden bir beklenti yokken, sadece onun yokluğuna da ağlanır. Bakışının, sesinin, soluğunun artık yokluğudur boğazdaki düğümün sebebi. Kimi zaman bir damla yaş olur akar, kimi zaman kocaman bir yumruk olur boğazda düğümlenir.

Düğümlenir ve bir kaç satırlık şu yazı bile bir kaç haftada bitmez.

Yahya Kemal’in “Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol” diyerek anlattığı veda sahnesinde olduğu gibi, biz kalanlar, rıhtımda elem içerisinde kendi seferimizi bekleyeceğiz.  Ve bileceğiz ki bu seferden muaf tutulan olmayacak.

Kimbilir… Bu bile kendi başına bir tesellidir belki, kalanlara.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.